Het Hijkerveld, gelegen in de Drenthse gemeente Hijken, herbergt een flinke populatie adders met een geschat aantal tussen de 1850 en 3500 exemplaren. Met zo’n aantal zou het dan toch mogelijk moeten zijn om tenminste één exemplaar te vinden. De tijd van het jaar, de tijd van de dag en de weersomstandigheden spelen allemaal een rol om hier succesvol in te zijn. Om ons hierbij een handje te helpen, leidde een gids, luisterend naar de naam Dick van Dorp de expeditie het veld in. DGL heeft voor een gids gekozen omdat de adder een beschermde diersoort is en de club respect heeft voor dier en regelement. Dick van Dorp kent het Hijkerveld als z’n broekzak en doet in dit natuurreservaat al jaren onderzoek naar reptielen en amfibieen. Dick van Dorp beschikt dan ook over de juiste vergunningen.

Tegen elf uur toog het gezelschap het gebied in. Eerst moesten we een kudde Schotse Hooglanders passeren. Dit is een runderras die als grote grazer wordt ingezet. Met hun grote horens zien ze er gevaarlijk uit, maar deze soort is totaal niet agressief. Onder de DGL leden bevond zich ook Jitze Hooghiemstra, een verslaggever van het vakblad Dier/Tuin, het onafhankelijke nieuwsblad van de Dibevo. Het was de bedoeling om aandacht te besteden aan DGL en een artikel hierover zal in de augustus of september editie verschijnen. We waren misschien een kwartier onderweg toen de eerste adder gespot werd. En niet eens door onze gids! Het was een schitterend vrouwtje van een jaar of vier oud en ongeveer vijfenveertig cm. lang. Een flink dier volgens Dick van Dorp, althans voor Hijkerveld begrippen. Prachtig om een slang in z’n natuurlijke habitat te kunnen aanschouwen, zelfs voor de spotter op herhaling! Onze gids vertelde dat ieder dier een unieke kopbeschubbing heeft. Vooral vrouwtjes blijven veelal op en rond dezelfde plaats liggen. Nadat diverse camera’s het diertje vanuit alle hoeken hebben gefotografeerd en de gids enkele aantekeningen heeft gemaakt, vervolgen wij onze weg. Iedere vondst wordt trouwens met een GPS in kaart gebracht door de gids.

Zelfs zonder adders is het aangename wandeling; het Hijkerveld is echt een prachtig gebied. Het lijkt een vlak gebied maar het zit toch vol hoogteverschillen. Maar goed, we kwamen uiteindelijk voor adders. En voor het geval dat we echt niets zouden vinden, had de gids z’n maatregelen genomen: Van te voren had hij al twee exemplaren meegenomen om ons toch nog te laten zien waar we voor kwamen. Deze twee dieren werden op exact dezelfde plaats weer vrij gelaten. Wel heel aardig van onze gids hoewel dit voor ons niet had gehoeven. Op de terug weg kwamen we nog één adder tegen, weer een vrouwtje. Een pracht dier maar niet zo mooi als de eerste vondst. Weer werden een boel foto’s genomen.

Op de weg terug naar de verzamelplaats begon het te regenen maar dat maakte niets meer uit want de buit was al binnen: vier adders en een heerlijke wandeling! Het was een geslaagde dag geworden; de aanwezigen vonden het een boeiende en interessante tocht. Voor herhaling vatbaar… en wie weet waar ?

Pascal Kamp